Opvoering

Opvoering is een Nederlands begrip dat de opvoering of het in scène zetten van een kunstwerk aanduidt. Het verwijst naar een productie die live op een podium wordt uitgevoerd, zoals een toneelstuk, opera, balletvoorstelling of muzikale uitvoering, voor een publiek. De term legt de nadruk op de theatrale realisatie van het werk en de wijze waarop het wordt geregisseerd en geproduceerd.

Etymologie en gebruiksgeschiedenis: Het woord is afgeleid van het werkwoord voeren met het prefix op-, en heeft een verwantschap met het Duitse Aufführung. In de hedendaagse literaire en culturele context wordt opvoering vooral gebruikt binnen theater en podiumkunsten om een geregisseerde, vaak uitgebreide productie aan te duiden.

Context en toepassingen: In programmagids en aankondigingen wordt vaak gesproken van de opvoering van een stuk, opera of ballet. Opvoering kan verwijzen naar een nieuwe creatie of een herneming uit het repertoire. Het onderscheid met bijna synoniemen als voorstelling en productie wordt wel gehanteerd: opvoering benadrukt doorgaans het realiserende, scenische aspect van de voorstelling, terwijl voorstelling verwijst naar de vertoning aan het publiek en productie naar de organisatorische of financiële kant van een evenement.

Voorbeelden: De opvoering van Tosca trok volle zalen. Het festival bood drie opvoeringen van een nieuw stuk. In kranten en afficheers wordt opvoering dus vaak gekoppeld aan specifieke uitvoeringen en regie-aspecten van een voorstelling.

Zie ook: voorstelling, productie, theaterrepertoire, operaproductie.