Mesopotamië

Mesopotamië is een historische regio in het Midden-Oosten, gelegen tussen de rivieren Tigris en Euphrates. In moderne termen beslaat het grotendeels delen van Irak, met aangrenzende gebieden in noordoostelijk Turkije en Syrië. De naam komt uit het Grieks en betekent “tussen de rivieren” (mesos = midden, potamos = rivier).

Het gebied wordt beschouwd als een van de vroegste plaatsen waar steden en complexe samenlevingen ontstonden. In het vierde millennium v.Chr. verrezen in Sumer grote stadstaten zoals Uruk, Ur en Lagasj, gevolgd door opeenvolgende staten en rijken. Het agrarische systeem, aangelegd door irrigatiekanalen, maakte oogsten mogelijk die handel en specialisatie stimuleerden.

Belangrijke prestaties omvatten het uitvinden van het schrift (cuneiform), de bouw van ziggurats en de ontwikkeling van wetten, zoals de Code van Hammurabi. Ook literatuur en wetenschap floreerden, met werken als het Epos van Gilgamesh en vooruitgang in wiskunde en astronomie.

Politiek en cultuur kenden in de loop der tijd vele veranderingen. De regio maakte deel uit van vele grote rijken, waaronder het Akkadische Rijk, het Oude en Neo‑Babylonische Rijk en het Neo‑Assyrische Rijk, en stond onder invloed van en leverde invloed aan nabije culturen in latere Perzische, Griekse en islamitische perioden. De erfenis van Mesopotamië is duidelijk zichtbaar in de ontwikkeling van schrijven, rechtsstelsels en stedelijke planning, en vormt een fundament voor latere beschavingen in de regio.