Kortegolf

Kortegolf, in het Nederlands ook wel korte golf genoemd, verwijst naar het gedeelte van het radiofrequentiespectrum met ongeveer 1,7 tot 30 MHz. Door de eigenschap dat radiogolven in dit bereik de ionosfeer kunnen raken en terugkaatsen, kunnen signalen over lange afstanden ontvangen worden, vaak over continenten en oceanen heen, zonder satelliet.

Propagatie van kortegolfsignalen is afhankelijk van factoren zoals zonneactiviteit, tijd van de dag en seizoen. De mate van reflectie door de ionosfeer (skip) kan variëren, waardoor ontvangst onderweg wisselend en soms grillig is. Dagelijks vissende storingen, atmosferische ruis en activiteit van zonnevlekken beïnvloeden de betrouwbaarheid en duidelijkheid van de ontvangst.

Toepassingen van kortegolf zijn onder meer internationale radioruimten, publieke omroepen, maritieme en luchtvaartcommunicatie, en amateurradio. Naast traditionele analoge modulaties worden ook digitale technieken en modusvarianten gebruikt, zoals verschillende vormen van SSB, AM, CW en digitale smaken zoals RTTY, PSK en FT8. Digitale kortegolf kan betere fouttolerantie en efficiënter spectrumgebruik opleveren onder moeilijke ontvangstomstandigheden.

Apparatuur en antennes voor kortegolf bestaan uit robuuste ontvangers, vaak met selectieve filters, en diverse antennetypes. Veelgebruikte opties zijn lange draadantennes, verticale antennes en arrayopstellingen, die elk hun eigen plaats en prestatiekenmerken hebben afhankelijk van de gebruikte frequenties en locatie.

Geschiedenisgewijs speelde kortegolf een cruciale rol in de beginjaren van mondiale communicatie en bleef het een belangrijk medium voor internationaal nieuws, noodcommunicatie en amateuractiviteiten, zelfs met de opkomst van satellieten en internet.