Inhalacja

Inhalacja to sposób dostarczania substancji do dróg oddechowych poprzez wdech pary, aerozolu lub gazu. Stosowana jest zarówno w celach leczniczych, jak i diagnostycznych, a także w łagodzeniu objawów infekcji i chorób układu oddechowego. Tradycyjnie wykonywana była poprzez parowanie nad gorącą wodą, współcześnie używa się także specjalistycznych urządzeń do inhalacji.

Metody inhalacyjne obejmują inhalacje parowe (nad parą wodną), inhalacje z nebulizatora, a także inhalacje leków za pomocą inhalatorów (inhalatorów z aerozolem, suchych proszków). Substancje stosowane w inhalacjach to roztwory soli fizjologicznej, leki rozszerzające oskrzela, mukolityki, kortykosteroidy wziewne oraz inne leki zależnie od diagnozy.

Wskazania obejmują łagodzenie objawów infekcji górnych dróg oddechowych i zatok, astmę, przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP), inne choroby układu oddechowego oraz upłynnianie śluzu w zależności od użytych substancji.

Skuteczność inhalacji zależy od zastosowanych substancji, dawki i rodzaju urządzenia. Samodzielne inhalacje parowe bez leków mogą przynieść krótkotrwałe złagodzenie suchości i podrażnienia; jednak nie zastępują leczenia przepisanych leków i kontroli lekarza.

Bezpieczeństwo i przeciwwskazania: unikać bardzo gorącej pary, by nie oparzyć skóry i błon śluzowych, zwłaszcza u dzieci. Niektóre olejki eteryczne mogą podrażniać drogi oddechowe. Inhalacje powinny być wykonywane zgodnie z zaleceniem lekarza, zwłaszcza w przypadku astmy, chorób serca, ciąży.

Procedura: przygotuj roztwór zgodnie z zaleceniem (np. izotoniczny roztwór soli fizjologicznej). W przypadku nebulizatora mieszaj i używaj wyczyszczonego sprzętu. Sesja inhalacyjna trwa zwykle 5–15 minut, powtarzana zgodnie z zaleceniem lekarza. Po zabiegu wypłukać i pozostawić sprzęt do wyschnięcia.