Flocculatie

Flocculatie is een stap in waterbehandeling waarbij colloïdale en fijne deeltjes door destabilisatie en brugvorming samenklonteren tot grotere vlokken (flocs). Deze vlokken zijn zwaarder en groter dan de oorspronkelijke deeltjes en kunnen gemakkelijker bezinken of door filtratie verwijderd worden.

Hoe het werkt: Na toevoeging van coagulanten (bijv. aluminiumzouten, ijzerzouten) worden deeltjes elektrisch onstabiel gemaakt. Vervolgens zorgen flocculanten (meestal polymeren) voor brugvorming tussen de deeltjes zodat vlokken groeien. Coagulanten neutraliseren de lading; flocculanten brengen de deeltjes in elkaar via brugwerking.

Proces en apparatuur: snelle mengen (rapid mixing) voor de coagulatie, gevolgd door langzamer mengen (flocculatie) om vlokken te laten groeien. Daarna kan het water naar sedimentatiebekkens of flotatie-tanks worden geleid voor verwijdering. Typische flocculanten zijn anionische of cationische polymeren; coagulanten zijn aluminium- of ijzerzouten.

Toepassingen en factoren: flocculatie is essentieel in drinkwaterproductie en afvalwaterzuivering, en in proceswaterbehandeling in de industrie. De efficiëntie hangt af van pH, temperatuur, dosering, mengduur en -intensiteit, deeltjesgrootte en de hoeveelheid organische stof. Milieukwesties omvatten residuen en sludgevorming.