Erekcje

Erekcje to fizjologiczny proces, w którym prącie staje się sztywniejsze i powiększa się wskutek napływu krwi do ciał jamistych. Zwykle występują w odpowiedzi na pobudzenie seksualne, ale mogą też pojawić się bez wyraźnego bodźca, na przykład podczas snu.

Mechanizm obejmuje układ nerwowy i biochemiczne sygnały: podczas pobudzenia uwalniany jest tlenek azotu NO, który powoduje rozluźnienie mięśni gładkich w ciałach jamistych. Następuje rozszerzenie tętnic prącia i zwiększony napływ krwi, co wypełnia ciała jamiste i prowadzi do usztywnienia. Z czasem zamyka się częściowo żyły odprowadzające, utrzymując erekcję. Po zakończeniu pobudzenia mięśnie gładkie napinają się ponownie, a przepływ krwi wraca do stanu spoczynkowego (detumescencja).

Erekcje mogą być spontaniczne, na przykład podczas snu (erekcje nocne), lub wywołane bodźcami dotykowymi i psychicznymi (erekcje refleksowe). Prawidłowa funkcja zależy od integralności układu naczyniowego i nerwowego oraz równowagi hormonalnej.

Zaburzenia erekcji, zwane potocznie ED, obejmują utratę lub utrudnienie osiągania erekcji. Przyczyny mogą być organiczne (choroby naczyń krwionośnych, cukrzyca, nadciśnienie, otyłość, niedobór testosteronu), neurologiczne, lekowe, a także psychologiczne (stres, lęk, depresja). Czynniki stylu życia, takie jak palenie tytoniu, nadużywanie alkoholu i brak aktywności fizycznej, również zwiększają ryzyko.

Diagnoza ED opiera się na wywiadzie, badaniu fizycznym i czasem badaniach dodatkowych. Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje modyfikację stylu życia, terapię farmakologiczną (np. inhibitory PDE5), terapię hormonalną w przypadku niedoboru testosteronu, terapię psychologiczną oraz, w wybranych przypadkach, urządzenia próżniowe lub operacyjne metody.