unikalny

Unikalny to przymiotnik w języku polskim oznaczający coś, co jest jedyne w swoim rodzaju, wyjątkowe lub niepowtarzalne. Można go używać do opisania przedmiotów, osób, zjawisk lub idei, które wyróżniają się spośród innych swoją charakterystyką, cechami lub celem.

Etymologia. Słowo powstało na bazie żródłowego rzeczownika unikat, który oznacza rzadki lub wyjątkowy egzemplarz, z dodaniem sufiksu -alny tworzącego przymiotniki. Dokładny szlak zapożyczenia nie jest jednoznacznie określony, ale w polszczyźnie wiąże się z koncepcją pojedynczości i niezwykłości.

Użycie i kontekst. Unikalny często pojawia się w języku formalnym, mediach, marketingu oraz w opisie projektów i produktów, aby podkreślić odmienność i wartość wyróżniającą. W praktyce może oznaczać zarówno rzecz o rzadkości, jak i o wyjątkowych, wysokich walorach. W podobnym zakresie używa się również wyrazów pokrewnych, takich jak wyjątkowy czy niepowtarzalny; jednak każdy z nich nosi odrobinę inny odcień znaczeniowy.

Przykłady. Unikalny identyfikator w systemach informatycznych oznacza identyfikator jednoznaczny w danej bazie danych. Unikalny styl architektoniczny lub unikalny projekt podkreślają indywidualność i odrębność rozwiązania.

Zobacz też. Wyjątkowy, niepowtarzalny, niezrównany, pospolity. W kontekście językowym unikalność koncentruje się na samotności cech wyróżniających, a nie tylko na wysokiej jakości.