suprapubicznego

Suprapubicznego to genitive singular form przymiotnika suprapubiczny, który oznacza „położony powyżej spojenia łonowego” lub „dotyczący okolicy nad spojeniem łonowym”. W medycynie i anatomii forma ta służy do określania rzeczowników, z którymi łączy się w dopełniaczu, zwłaszcza gdy opisuje lokalizację lub relację w okolicy nad spojeniem łonowym. Przykładowo w frazach takich jak „ból suprapubicznego odcinka” czy w opisie opisów anatomicznych.

Etymologia i charakter gramatyczny: przymiotnik suprapubiczny pochodzi z połączenia łacizyzny (supra = ponad, pubis = spojenie łonowe) z polskim sufiksowym słowotwórstwem przymiotnikowym (–iczny). Forma suprapubicznego to charakterystyczna forma dopełniacza liczby pojedynczej dla rodzaju męskiego i nijakiego. W praktyce językowej występuje w zestawieniach z różnymi rzeczownikami, które w zdaniu przyjmują dopełniacz, na przykład „ból suprapubicznego odcinka” lub w stałych terminach medycznych.

Zastosowania: w anatomii i praktyce klinicznej suprapubiczny odnosi się do okolicy nad spojeniem łonowym. Używa się go w opisach lokalizacji (okolica suprapubiczna) oraz w nazwach procedur i urządzeń medycznych, takich jak cewnik suprapubiczny, który jest wprowadzany przez ścianę brzucha do pęcherza nad spojeniem łonowym.

Uwagi: forma suprapubicznego występuje w zależności od gramatycznego dopasowania rzeczownika, z którym się zgadza. To jeden z przykładów polskich przymiotników z deklinacją, które ulegają zmianom w zależności od przypadku, liczby i rodzaju.