schrijfcontexten

Schrijfcontexten verwijzen naar de omstandigheden waaronder teksten worden geproduceerd en gelezen. Ze omvatten wie de tekst schrijft, wie de lezers zijn, wat het doel is, via welk medium de tekst wordt verspreid en in welke situatie de tekst wordt gebruikt. De schrijfcontext bepaalt wat er in de tekst past qua structuur, toon, formeel register en woordkeuze.

Belangrijke dimensies zijn onder meer: doel (informeren, overtuigen, instrueren, vermaken); publiek (voorkennis, behoeften, verwachtingen); medium en distributie (papier, digitaal, mobiel, sociale media); genre en structuur (rapport, brief, e-mail, handleiding, artikel); taalregister en stijl (formeel, informeel, zakelijk); tijdsdruk en randvoorwaarden (deadline, woordlimieten, huisregels).

Typen schrijfcontexten omvatten didactische contexten (onderwijsopdrachten en toetsing), professionele contexten (rapporten, voorstellen, memo's en beleidsdocumenten), journalistieke en publieke contexten (nieuwsberichten en persstukken) en digitale/online contexten (blogs, forums en sociale media). In elk type context verschuift de nadruk op toon, formaliteit en structuur; de tekst moet aansluiten bij het doel en bij de lezers. Contextanalyse vooraf helpt schrijvers bij het kiezen van genres, opbouw en taalgebruik.