równaniem

Równaniem to forma narzędnikowa rzeczownika równanie. Słowo to oznacza w matematyce pojęcie stwierdzające równość dwóch wyrażeń. W praktyce równanie opisuje zależność, według której dwie strony zapisu są sobie równe, najczęściej zawierając zmienne i stałe oraz operacje arytmetyczne.

Równania występują w wielu typach, takich jak liniowe, kwadratowe, wielomianowe czy różniczkowe. Przykładem jest równanie kwadratowe ax^2+bx+c=0, które można rozwiązać, by znaleźć wartości x. W języku polskim używa się także wyrażeń typu równanie kwadratowe (kwadratowe opisuje rodzaj równania) oraz, w formie narzędnikowej, równaniem kwadratowym w odpowiednich konstrukcjach.

Rzeczownik równanie należy do rodzaju nijakiego. Forma narzędnikowa tej jednostki to równaniem; użycie tej formy pojawia się w konstrukcjach wymagających narzędnika, na przykład w wyrażeniach takich jak „z równaniem kwadratowym” lub „za pomocą równania” w zależności od kontekstu zdania.

Etimologia: wywodzi się od rdzenia równ- oznaczającego „równy” z sufiksem -anie tworzącym rzeczownik odczasownikowy; łączony z czasownikiem równować „to equalize”.

Zobacz także: równanie w matematyce, algebra.