residuów

Residuów to termin używany w języku polskim do opisania substancji pozostających po przeprowadzeniu procesu technologicznego, chemicznego lub naturalnego. Forma ta pochodzi od łacińskiego residuum i funkcjonuje w wielu dziedzinach naukowych, gdzie odnosi się do materiału, który nie został zużyty lub po przetworzeniu nie stanowi już pożądanego produktu. W praktyce oznacza to resztki, zanieczyszczenia lub materiał odpadowy powstały w wyniku pracy instalacji, reakcji chemicznych, produkcji, wydobycia lub rozkładu substancji.

W chemii i inżynierii chemicznej residua bywają materiałami stałymi, ciekłymi lub gazowymi pozostającymi po destylacji, reakcjach chemicznych lub filtracji. Do przykładów należą popioły i żużle, osady i mączki filtracyjne, resztki po przeróbce surowców, a także residua procesów wydobywczych, takich jak tailings. Termin ten nie określa jednolitej klasy chemicznej, lecz odnosi się do materiału pozostającego po innych operacjach.

W kontekście ochrony środowiska residua często traktuje się jako odpady. Mogą podlegać pod kategorię odpadów niebezpiecznych lub innych, zależnie od chemicznego składu. Gospodarowanie residuami obejmuje magazynowanie, neutralizację, odzysk materiałów oraz recykling lub unieszkodliwianie. W Polsce kwestie te regulują ustawy o odpadach oraz unijne dyrektywy, które promują ograniczanie ilości odpadów i ponowne wykorzystanie surowców, w tym poprzez recykling i energetyczne wykorzystanie residuów.