niedoborze

Niedoborze to forma locatywowa polskiego rzeczownika niedobór, oznaczająca deficyt lub niedostatek. Rzeczownik ten używany jest w kontekście braku lub niedostatecznej ilości czegoś. W praktyce językowej występuje najczęściej po przyimku w: w niedoborze energii, w niedoborze leków, w niedoborze kadry. Liczba mnoga w locativie to w niedoborach. W medycynie mówimy o niedoborze witamin, niedoborze żelaza; w ekonomii – o niedoborze surowców, niedoborze energii.

Niedobór jest często porównywany z terminami deficyt i brak. Deficyt to zwykle niedobór mierzony wobec ustalonego celu lub standardu, podczas gdy brak oznacza całkowity jego brak. Niedobór często implikuje częściowy niedostatek. Etymologia: niedobór powstał przez prefiks nie- odnoszący się do oznaczenia braku/dostępności; w języku literackim i technicznym występuje w formalnych wypowiedziach.

Należy zauważyć, że Niedoborze nie funkcjonuje jako powszechnie uznana nazwa własna miejsca; forma ta występuje wyłącznie jako przypadkowy przypadek gramatyczny rzeczownika.