materiaalkaarten

Materiaalkaarten zijn gestandaardiseerde kaarten die beschrijven welke fysieke materialen beschikbaar zijn, hoe ze gebruikt moeten worden en waar ze opgeslagen liggen. Ze dienen als hulpmiddel bij planning, organisatie en veiligheid in onderwijs-, laboratorium- en conserveringscontexten. De kaarten kunnen zowel in gedrukte vorm als digitaal bestaan en worden vaak gebruikt in klaslokalen, op scholenlaboratoria, bibliotheken en musea.

In het onderwijs worden materiaalkaarten gebruikt om elk materiaal uit een set expliciet te beschrijven: naam, type materiaal, hoeveelheid, opslaglocatie, bewaartermijn, veiligheidsinstructies en een korte beschrijving van mogelijke toepassingen of didactische activiteiten. Door kaartjes voor alle materialen te hebben, kunnen leerlingen zelfstandig materialen ophalen en terugleggen, wat de veiligheid en de autonomie bevordert.

In collecties en laboratoria fungeren materiaalkaarten als inventarisatie- en conserveringsdocumenten. Ze registreren onder meer materiaalnaam, herkomst, conserveringsstatus, beoogde inspectie- en vervangingsmomenten, opslagcondities en eventuele restricties. Ze ondersteunen periodieke controles en het beheer van verouderde of beschadigde materialen.

Een typische materiaalkaart bevat onder meer: naam, categorie, hoeveelheid, verpakkingseenheid, opslaglocatie, bewaartermijn, veiligheidsinstructies en een korte toelichting op mogelijke toepassingen. Kaarten kunnen ook digitaal worden beheerd en voorzien van barcodes of QR-codes, waardoor ze snel kunnen worden opgeroepen en gekoppeld aan relevante activiteiten of lijsten.