mammografiesystemen

Een mammografiesysteem is een medische beeldvormingstoepassing die röntgenstraling gebruikt om borstweefsel af te beelden met als doel afwijkingen zoals tumoren of calcificaties vroegtijdig te detecteren. Het is essentieel voor zowel bevolkingsscreening als diagnostische beeldvorming. Moderne systemen zijn doorgaans digitaal en bestaan uit een röntgenbuis met borstcompressie, een digitale beeldreceptor, een beeldvormingsconsole en software voor beeldverwerking en archivering. Ouderwetse systemen maakten nog gebruik van film.

Er bestaan verschillende typen: 2D full-field digital mammography (FFDM), digitale borst-tomosynthese (DBT, ook wel 3D-mammografie) en combinaties van 2D en 3D. Bij opnames worden meestal twee standaardprojecties toegepast: craniocaudaal (CC) en mediolaterale oblique (MLO). Diagnostische beeldvorming kan aanvullende projecties vereisen.

DBT levert een reeks dunne plakjes borstweefsel, waardoor overlappende structuren beter te onderscheiden zijn en de detectie van laesies kan verbeteren. 2D- en 3D-beelden worden soms samen of achtereenvolgend gebruikt; de combinatie kan de diagnostische waarde vergroten, maar brengt doorgaans een hogere stralingsbelasting met zich mee.

Kwaliteit en veiligheid staan voorop: de stralingsdosis wordt zo laag mogelijk gehouden volgens het ALARA-principe, en regelmatige kwaliteitscontrole en onderhoud zijn verplicht. Tests met phantom's, calibratie en dose-monitoring worden toegepast om beeldkwaliteit en patiëntendosis te waarborgen, in overeenstemming met nationale en internationale normen (bijv. CE-markering, FDA-regelgeving en radiologiestandaards).

Mammografiesystemen worden gebruikt voor zowel screening als diagnostiek en worden bediend door getrainde radiologen, ondersteund door PACS en andere beeldbeheersystemen. Uitdagingen omvatten vals-positieve bevindingen, variaties in stralingsbelasting tussen systemen en populaties.