magnetiseerd

Magnetiseerd verwijst naar de toestand waarin een materiaal een netto magnetisch moment bezit doordat de magnetische domeinen in het materiaal zodanig zijn uitgelijnd. Dit kan ontstaan door blootstelling aan een extern magnetisch veld of als gevolg van een geschiedenis van magnetisatie waarbij de domeinen gedeeltelijk uitgelijnd blijven.

Bij ferromagnetische materialen bestaan veel kleine magnetische gebieden, domeinen. Een extern veld legt de domeinen grotendeels uit, maar na het verwijderen van het veld kan een deel van de uitlijning blijven hangen, waardoor het materiaal een remanente magnetisatie heeft. De sterkte daarvan wordt bepaald door remanentie en coerciviteit: de veldsterkte die nodig is om de magnetisatie te verwijderen. Een hogere coerciviteit duidt op betere weerstand tegen demagnetisatie.

Er bestaan harde magneten en zachte magneten. Harde magneten, zoals neodymium-ijzer-boride (NdFeB) en samarium-kobalt (SmCo), hebben hoge coerciviteit en leveren permanente magnetische velden. Zachte magneten, zoals zacht ijzer, hebben lage coerciviteit en dienen vooral als magnetische geleiders in circuits.

Toepassingen van magnetiseerde materialen zijn onder meer elektrische motoren en generatoren, transformatoren, luidsprekers en opslagmedia. De mate van magnetisatie wordt vaak uitgedrukt als magnetisatie M; de magnetische flux B en het magnetische veld H zijn gerelateerd via B = μ0(H + M). Demagnetisatie kan optreden door hitte, schokken of lange tijd zonder magnetisch veld.