langetermijnecologische

Langetermijnecologische is een term die verwijst naar studies en benaderingen die ecologische processen over lange tijdschalen onderzoeken. In het Nederlands kan het slaan op langetermijn ecologisch onderzoek, een onderzoekstraditie die zich richt op de dynamiek van ecosystemen over jaren en decennia en op de langjarige effecten van klimaatverandering, menselijk land- en watergebruik, en verstoringen zoals brand, droogte en overstromingen.

Het veld bestrijkt uiteenlopende omgevingen zoals bossen, graslanden, zoetwater- en stedelijke ecosystemen. Belangrijke onderwerpen zijn onder meer biodiversiteitsveranderingen, successie en veerkracht van systemen, koolstof- en nutriëntenkringlopen, en de lange termijnrespons van ecosystemen op menselijke activiteiten en klimaatverandering. Doel is om langzame processen en vertragingen te begrijpen en te verklaren hoe korte termijn waarnemingen samenhangen met lange termijn patronen.

Methoden in langetermijnecologische studies combineren meerdere bronnen en technieken. Traditioneel gaat het om langdurige monitoring met permanente opstellingen en herhaalde metingen, aangevuld met historische gegevens, paleo-ecologische vondsten en moderne hulpmiddelen zoals remote sensing en ecologisch modelleren. Deze combinatie maakt het mogelijk trends, verstoringen en mogelijke tipping points te signaleren en scenario’s te ontwikkelen voor beleid, beheer en landgebruiksplanning.

Zie ook: lange termijn ecologisch onderzoek, Long-Term Ecological Research-netwerken, klimaatadaptatie, biodiversiteit, ecosystemen.