konglomeratów

Konglomeraty to rodzaj skał osadowych okruchowych, które składają się z zaokrąglonych lub podłużnych ziarnistości, zwanych otoczakami, spojonych ze sobą spoiwem. Otoczaki te mają średnicę powyżej 2 milimetrów i są zazwyczaj luźno ułożone, co odróżnia je od brekcji, w której ziarna są kanciaste i zazwyczaj są blisko siebie. Zaokrąglenie otoczaków w konglomeratach wynika z długotrwałego transportu, na przykład przez płynącą wodę, która ściera i wygładza ostre krawędzie.

Proces powstawania konglomeratów zaczyna się od fragmentacji skał macierzystych, które następnie są transportowane przez czynniki takie jak rzeki, lodowce czy wiatr. W trakcie transportu otoczaki ulegają obróbce mechanicznej i chemicznej. Następnie materiał ten osadza się w zagłębieniach terenu, takich jak dna zbiorników wodnych, dna rzek czy u podnóża gór. Po nagromadzeniu się osadu następuje proces cementacji, czyli zacementowania otoczaków przez substancje mineralne obecne w wodzie, takie jak krzemionka, węglan wapnia lub tlenki żelaza.

Konglomeraty mogą zawierać otoczaki pochodzące z różnych rodzajów skał, w zależności od budowy geologicznej obszaru, z którego materiał został pozyskany. Obecność konglomeratów w profilu geologicznym może dostarczać informacji o przeszłym środowisku sedymentacyjnym, wskazując na istnienie silnych procesów transportu i erozji. Skała ta jest wykorzystywana w budownictwie jako materiał dekoracyjny i budowlany.