incarnatie

Incarnatie is de term voor het geloof of de leer dat een goddelijke of geestelijke kracht in een lichamelijke vorm op aarde verschijnt. Het woord komt van het Latijn incarnatio, afgeleid van caro, carnis “vlees”.

In het christendom is de incarnatie een kernleer: de Zoon van God, het Woord, werd vlees in Jezus van Nazaret en bestaat volledig goddelijk en volledig menselijk in één persoon. Deze leer omvat de zwangerschap door de Heilige Geest, de maagdelijkheid van de geboorte en de verlossing die door het menselijk bestaan mogelijk wordt gemaakt.

In het hindoeïsme bestaan avataren: vormen waarin het goddelijke op aarde verschijnt om de orde te herstellen of het kwaad te beteugelen. Vishnu wordt volgens de traditie meerdere malen geincarneerd, zoals in Rama en Krishna. Avatars zijn geen permanente zielen, maar goddelijke verschijningen voor een bepaald doel en voor een bepaalde tijd.

In het boeddhisme is er geen eeuwige ziel die incarneert; wedergeboorte volgt uit het karma, en niet uit een blijvende incarnatie van een goddelijke kracht. Desondanks worden wel goddelijke verschijningen of bodhisattva’s beschreven als die op aarde verschijnen om leer en hulp te brengen.

In bredere zin kan incarnatie ook figuurlijk gebruikt worden om de belichaming van een idee of waarde te beschrijven, bijvoorbeeld iemand die als mens een bepaald ideaal belichaamt. Het begrip verschilt sterk tussen tradities en stromingen, en wordt zowel theologisch als filosofisch bediscussieerd.