hydrohalogenów

Hydrohalogeny, zwane także wodorohalogeny, to binarne związki wodoru z halogenami: fluorem, chlorem, bromem, jodem i astatem. Ogólna formuła HX opisuje cząsteczki, które w stanie gazowym są diatomowe i silnie polaryzowane; wiązanie H–X różni się w zależności od halogenu, przy czym wiązanie H–F jest najsilniejsze.

W wodzie hydrohalogeny dysocjują na jony H+ i X−. Właściwości kwasowe rosną w kierunku cięższych halogenów: HF jest słabym kwasem, podczas gdy HCl, HBr i HI to silne kwasy, z HI zwykle najsilniejszym w wodnym roztworze. W przypadku HF kluczowy wpływ ma silne tworzenie wiązań wodorowych i stosunkowo trudna dezintegracja H–F.

Produkcja hydrohalogenów najczęściej odbywa się poprzez bezpośrednią reakcję wodoru z halogenem (H2 + X2 → 2HX) w wysokiej temperaturze. HCl bywa również wytwarzany w procesach przemysłowych z soli chlorkowych i kwasu siarkowego.

Zastosowania obejmują szeroko pojętą chemię i przemysł: HCl jest powszechnie używany w syntezie chemicznej i obróbce chemicznej, HF znajduje zastosowania w trawieniu szkła i w syntezach fluorowanych związków, natomiast HBr i HI stosuje się w syntezach organicznych oraz w niektórych specjalistycznych roztworach kwasowych.

Bezpieczeństwo: hydrohalogeny są silnie żrące. HF wymaga szczególnych środków ostrożności ze względu na toksyczność fluoru i możliwość poważnych poparzeń; wszystkie związki tego typu stanowią zagrożenie dla skóry, oczu i dróg oddechowych.