herbruikmethoden

Herbruikmethoden vormen praktijken die gericht zijn op het verlengen van de levensduur van producten en materialen door ze opnieuw te gebruiken of in een andere toepassing te brengen, in plaats van ze als afval af te voeren. Het doel is afvalpreventie en het behoud van bronnen door circulaire waardeketens te stimuleren.

De methoden kunnen onder verschillende categorieën worden ingedeeld. Voorbeelden zijn reparatie en refurbishing (het herstellen en opnieuw beschikbaar maken van producten zoals elektronica of huishoudelijke apparaten), upcycling en redesign (het omzetten van gebruikte materialen in productievermogen met verhoogde waarde), en ontwerp voor demontage en hergebruik (producten zo maken dat onderdelen gemakkelijk herbruikbaar zijn). Daarnaast vallen ook hergebruik van verpakkingen, retour- en terugnamesystemen, donatie en tweedehandsverkoop, en delen of verhuur van producten onder herbruikmethoden.

In de praktijk worden herbruikmethoden toegepast door bedrijven, gemeenten en consumenten. Voorbeelden zijn winkels die refurbished elektronica verkopen, bedrijven die onderdelen herstellen in plaats van nieuw te produceren, en consumenten die kleding of meubels repareren of upcyclen. Ook trajecten zoals retourlogistiek, verpakkingsruiling en verhuursystemen dragen bij aan een lagere behoefte aan nieuw materiaal.

Voordelen van herbruikmethoden omvatten vermindering van afval en vraag naar virgin materialen, besparing van energie en CO2-uitstoot, en mogelijk lagere Total Cost of Ownership op lange termijn. Ze vergen echter investeringen in logistiek, reparatie- en refurbishingcapaciteit, kwaliteits- en veiligheidsnormen, en gedragsverandering bij consumenten en bedrijven. Beleidskaders in de EU en lidstaten stimuleren hergebruik via circulaire economieplannen, producentenverantwoordelijkheid en terugname-initiatieven.