gritafscheiding

Gritafscheiding is een proces uit de water- en afvalwatertechniek waarbij inerte, zwaarder dan water vallende vaste deeltjes zoals zand, grind en silt uit influentwater worden verwijderd. Het doel is slijtage en verstopping van pompen, leidingen en andere apparatuur in latere behandelingsstappen te voorkomen en de efficiëntie van de zuivering te verbeteren.

Het werkingsprincipe berust op stromings- en bezinksverschillen: de stroming door een gritkamer wordt zo ingesteld dat gritdeeltjes kunnen bezinken terwijl lichtere organische fracties grotendeels in suspensie blijven. De bezonk beeldige grit wordt periodiek verwijderd. Daarnaast bestaan er cyclonische systemen die met centrifugale krachten grit afscheiden in een gesloten ruimte.

Typen gritafscheidingseenheden zijn onder meer zwaartekrachtgritkamers, geventileerde gritkamers en cyclonische gritseparatoren. Cyclonische systemen gebruiken een vortex en centrifugale krachten om grit effectief te scheiden. De keuze hangt af van debiet, gritbelasting, beschikbare ruimte en onderhoudsvereisten.

Belangrijke ontwerpparameters zijn detentie- of bezinktijd, stromingssnelheid, gritbelasting en de regelmatige verwijdering en opslag van gritslib. Onderhoud omvat periodieke reiniging van de kamer, afvoer van grit en inspectie van afdichtingen en leidingen. Preventief onderhoud kan ook de prestaties op lange termijn verbeteren.

Toepassingen: gritafscheiding komt veel voor bij gemeentelijke rioolwaterzuivering als voorstap vóór primaire bezinking en biologische verwerking, waardoor slijtage en onderhoudskosten afnemen. Bij industriële installaties verwijdert het schurende en inerte deeltjes uit process streams. Voordelen zijn minder slijtage, minder depositie en lagere onderhoudskosten; beperkingen zijn beperkte verwijdering van zeer fijn grit en de noodzaak van regelmatige gritafvoer en, bij geventileerde systemen, luchtbehandeling.