framtíðarvörusamning

Framtíðarvörusamningur er samningur sem gerir aðilum kleift að kaupa eða selja tiltekið magn af tiltekinni vöru eða fjárfestingu til ákveðins verðs á tilteknum tíma í framtíðinni. Samningurinn er yfirleitt staðlaður og gerður í skipulögðum mörkuðum, oft á vörubörðum eða fjármálamarkaði, og uppgjör fer fram með clearinghúsi sem sér um skuldbindingar og greiðslur.

Helstu einkenni framtíðarvörusamnings eru: staðlað magn, gæði og afhendingarstaður eru fyrirfram tilgreind; afhendingardagur er ákveðinn og verð samningsins er fyrirfram ákveðið. Samningurinn er gerður milli kaupanda og söluaðila og fer oft fram í gegnum skipulögð mörkuð þar sem clearinghúsið situr að uppgjörinu og tryggir traust milli aðila.

Notendur og tilgangur: framleiðendur og neytendur nota framtíðarvörusamninga til að verja sig gegn verðbreytingum (hedging) og til að spekúla eða taka á sig áhættu. Samningurinn getur stuðlað að verðmyndun og aukið sveigjanleika í birgðakerfi og fjárfestingum.

Uppgjör og áhætta: framtíðarvörusamningar eru uppgjörðir með daglegu mark-to-market uppgjöri; mismunurinn milli kaupanda og söluaðila er greiddur eða tekinn upp daglega. Kröfur um eiginfjárstyrk (margin) eru notaðar til að tryggja uppgjör og minnka counterparty áhættu; clearinghúsið tekur þátt í uppgjörinu til að draga úr greiðsluhættu. Hætta felst í verðbreytingu samningsverðs, sérstaklega þegar notast er við lánsfé (leverage). Reglur og eftirlit eru í höndum fjármálayfirvalda og annarra stofnana sem stýra og gæta markaða.