framtíðarvörusamningar

Framtíðarvörusamningar, einnig þekktir sem framvirkir samningar eða einfaldlega framtíðarviðskipti, eru fjármálagerningar sem kveða á um kaup eða sölu á tilteknu undirliggjandi eign á ákveðnu verði á tilteknum degi í framtíðinni. Þessir samningar eru staðlaðir og eiga sér stað á skipulegum mörkuðum, þar sem þeir eru samþykktir af verðbréfamiðstöðvum til að draga úr mótaðferðaráhæfu. Undirliggjandi eignir geta verið hrávörur eins og olía, gull eða landbúnaðarafurðir, en einnig fjármálaeignir eins og gjaldmiðlar, hlutabréfavísitölur og vextir.

Helstu tilgangir framtíðarvörusamninga eru tveir: áhættuvarnir og áhættusækni. Fyrirtæki sem starfa með hrávörur, svo sem bændur eða flugfélög, nota þessa samninga til að læsa inn verð á innkaupum eða sölu, og vernda sig þannig gegn óvæntum verðsveiflum. Á hinn bóginn leitast spákaupendur við að græða á verðhreyfingum á mörkuðum.

Framtíðarvörusamningar eru munur frá samningum um afleiður eða framvirka samninga þar sem þeir eru staðlaðir og eiga sér stað á opinberum mörkuðum. Þetta skapar meiri gagnsæi og auðveldari viðskipti. Hagnaður og tap á framtíðarvörusamningum er ákvarðað á daglegum grundvelli, sem kallast dagleg uppgjör eða merking til markaðar. Þessi eiginleiki getur skapað möguleika á skjótum hagnaði eða tapi, sem gerir þá að áhættusömum fjármálagerningi.