framtíðarvörusamningum

Framtíðarvörusamningar eru fjármálaleg samkomulag milli tveggja aðila um að kaupa eða selja undirliggjandi eign á tilteknu verði á tilteknum degi í framtíðinni. Þessir samningar eru oftast notaðir til verðtryggingar, til dæmis af bændum sem vilja tryggja sér verð fyrir uppskeru sína eða fyrirtækjum sem vilja verja sig gegn sveiflum í hrávöruverði. Þeir geta einnig verið notaðir til áhættufjárfestinga. Undirliggjandi eign getur verið margvísleg, svo sem hrávörur eins og olía, gull eða landbúnaðarafurðir, auk fjármálaeigna eins og gjaldmiðla eða hlutabréfavísitölu.

Það eru tvenns konar framtíðarvörusamningar: þar sem samningurinn er gerður á kauphöll, sem er staðlaður og líklegri til að vera seljanlegur, og OTC eða óskráðir samningar sem eru sérsniðnir að þörfum viðskiptaaðila og eru ekki eins líklegir til að vera seljanlegir. Þó að þeir séu oft tengdir hrávörum, eru framtíðarvörusamningar einnig notaðir í fjármálaheimi, eins og til að eiga viðskipti með gjaldmiðla, vexti og hlutabréfavísitölur. Í stað þess að eiga viðskipti með raunverulega eign, eiga framtíðarvörusamningar sér stað í staðgreiðslu, þar sem verðmunurinn er greiddur. Þetta getur minnkað líkur á áhættufjárfestingum. Viðskipti með framtíðarvörusamninga felur í sér áhættu og hentar ekki öllum fjárfestum.