exploitatieafspraken

Exploitatieafspraken zijn overeenkomsten tussen een openbaar lichaam, meestal een gemeente, en private partijen zoals ontwikkelaars of woningcorporaties, waarin wordt geregeld hoe een gebied met een stedelijke ontwikkeling wordt geëxploiteerd. Het doel is om de uitvoering en financiering van publiekelijk toegankelijk gebruik en infrastructuur te coördineren, zodat de ontwikkeling voorspelbaar en evenwichtig verloopt.

In de afspraken staat doorgaans wat er wordt ontwikkeld, welke fasering geldt, welke bijdragen in geld of in natura door de partijen worden geleverd en wie de uitvoering en het onderhoud van openbare ruimte en voorzieningen op zich neemt. Ook afspraken over leveringstermijnen, garanties, risicoverdeling en eventuele beëindigingsvoorwaarden komen vaak aan bod. Soms worden er ook afspraken vastgelegd over ontwikkelingen zoals wegen, waterbeheer, groenvoorzieningen en scholen.

Exploitatieafspraken vormen een instrument binnen de Nederlandse ruimtelijke ordening en worden vaak gebruikt bij gebiedsontwikkelingen en grootschalige projecten. Ze complementeren formele plan- en vergunningprocedures, zoals bestemmingsplannen en exploitatieplannen, en leggen verantwoording en financiële stromen vast voor de realisatie van de publieke voorzieningen die met de ontwikkeling samenhangen.

Doorgaans vindt de onderhandelingen plaats in de planvormingfase of bij de uitvoering van een project, en de afspraken zijn juridisch bindend op basis van contractrecht. Ze dragen bij aan draagvlak, voorspelbaarheid en verantwoording in de realisatie van gebiedsontwikkelingen en zorgen ervoor dat de publieke belangen behartigd worden door de juiste partijen.