cytotoxiciteitsstudies

Cytotoxiciteitsstudies zijn experimenten die worden uitgevoerd om de mate te bepalen waarin een stof schadelijk is voor cellen. Deze studies zijn cruciaal in diverse onderzoeksgebieden, waaronder farmacologie, toxicologie en biotechnologie, om de veiligheid en effectiviteit van potentiële medicijnen, chemicaliën of biologische agentia te beoordelen. Het fundamentele principe achter deze studies is het meten van celoverleving of celdood na blootstelling aan de geteste substantie.

Er zijn verschillende methoden om cytotoxiciteit te meten. Veelgebruikte technieken omvatten assays die de metabolische activiteit van levende cellen kwantificeren, zoals MTT- of WST-1-assays. Een andere benadering is het detecteren van celmembraanschade, bijvoorbeeld door de vrijlating van intracellularische enzymen. DNA-schade kan ook worden beoordeeld. De resultaten van deze studies worden vaak uitgedrukt als een EC50-waarde (effectieve concentratie waarbij 50% van de cellen wordt beïnvloed) of IC50-waarde (inhiberende concentratie waarbij 50% van de cellen wordt gedood), die een kwantitatieve maat geven voor de toxiciteit van de stof.

De resultaten van cytotoxiciteitsstudies helpen bij het selecteren van veilige doses voor verdere experimenten of klinische proeven en bij het identificeren van potentieel toxische verbindingen die vermeden moeten worden. Deze studies zijn een fundamenteel onderdeel van het risicobeoordelingsproces voor een breed scala aan nieuwe stoffen.