bitumiczne

Bitumiczne odnosi się do bitumenu, lepkiej, ciemnej substancji węglowodorowej występującej naturalnie lub uzyskiwanej w wyniku rafinacji ropy naftowej. Bitumen stanowi podstawowy składnik asfaltów i emulsji bitumicznych używanych w budownictwie i przemyśle materiałów izolacyjnych.

W przemyśle wyróżnia się formy takie jak naturalny bitumen, asfalt w postaci masy, emulsje bitumiczne (anioniczne i kationiczne) oraz bitumen modyfikowany polimerami. Zastosowania obejmują zarówno konstrukcje drogowe, jak i pokrycia dachowe oraz izolacyjne. Bitumiczne materiały charakteryzują się dobrą przyczepnością do podłoża, wodoodpornością i stosunkowo niskimi kosztami produkcji.

Bitumiczne materiały są powszechnie stosowane w budownictwie drogowym do produkcji nawierzchni asfaltowych, w pokryciach dachowych, membranach hydroizolacyjnych, uszczelnianiach i klejach. Dodatki polimerów (np. SBS, APP) zwiększają elastyczność i wytrzymałość na zmienne temperatury. Emulsje bitumiczne umożliwiają nakładanie w niższych temperaturach i ułatwiają recykling.

Proces wytwarzania obejmuje topienie, mieszanie z dodatkami oraz, w przypadku emulsji, proces emulsjonowania w wodzie. Właściwości zależą od temperatury, lepkości i punktu mięknięcia; PMB (bituminy modyfikowane polimerami) ma wyższą odporność na starzenie i ścieranie. Recykling asfaltu, w tym odzysk bitumiczny z zimnych lub ciepłych mieszanek, jest powszechny.

Bezpieczeństwo i wpływ na środowisko obejmują kontrolę emisji i temperatury podczas obróbki; bitumen jest stosunkowo stabilny, lecz przy podgrzewaniu wydziela szkodliwe opary. Recykling i zastosowanie emulsji bitumicznych sprzyja ograniczaniu zużycia surowców.