automatiseringstheorie
Automatiseringstheorie is een veld binnen de technische wetenschappen dat zich richt op het ontwerp, de analyse en de besturing van geautomatiseerde systemen. Het omvat wiskundige modellen van zowel continue als discrete systemen, de ontwikkeling van regelstrategieën en de studie van systeemefficiëntie, betrouwbaarheid en veiligheid.
De theorie onderscheidt zich door twee hoofdbenaderingen: continue systeemtheorie, met onderwerpen als differentiaalvergelijkingen, stan dspace-modellering, en
Historisch: automatiseringstheorie ontstond uit de combinatie van regeltechniek en informatica in de tweede helft van de
Toepassingen variëren van industriële productie en chemische processen tot robotsystemen, energiebeheersing en vervoersnetwerken. De vakdiscipline draagt
Samenvattend beschrijft automatiseringstheorie de principes en methoden voor het begrijpen, ontwerpen en optimaliseren van geautomatiseerde processen