Skeletbouw

Skeletbouw, ook wel framebouw genoemd, is een bouwmethode waarin een dragende structuur uit kolommen en liggers het gewicht van verdiepingsvloeren en dak draagt. De buiten- en tussenwanden zijn meestal niet dragend, waardoor gevels en indelingen flexibel kunnen worden toegepast. Het frame kan bestaan uit staal of hout; gewapend beton wordt soms gebruikt in combinatie met een frame. Houtskeletbouw is een bekende variant met een houten frame en dunne buitenbekleding.

Het frame draagt de belastingen via kolommen en liggers; stabiliteit tegen zijwaartse krachten wordt verzekerd met verstevigingen, wanden of welfsels. Vloeren en daken liggen op het frame. Doordat wanden niet dragend zijn, zijn plattegronden makkelijker aan te passen en kunnen grotere overspanningen worden gehaald. Prefabricage en korte bouwtijden kenmerken skeletbouw, vooral bij woningen en utiliteitsgebouwen.

Voordelen zijn flexibele plattegronden, snelle bouwtijden en een lager gewicht per m2. Nadelen omvatten brandveiligheids- en isolatie-eisen, mogelijke koubruggen bij staal en extra ontwerp- en onderhoudskosten, vooral bij hoge gebouwen of extreme omstandigheden. Brandbescherming en afwerking zijn cruciale aandachtspunten, zeker bij houten frames.

Toepassing: skeletbouw wordt veel toegepast in woningbouw, kantoren en utiliteitsbouw. Varianten zoals houtskeletbouw en staal- of betonskeletten bieden diverse esthetische en structurele mogelijkheden, afhankelijk van klimaat, regelgeving en het project.

---