Siliciumhoudende

Siliciumhoudende is een bijvoeglijk naamwoord in het Nederlands dat aanduidt dat een stof of materiaal silicium bevat. Het wordt gebruikt in chemie, geologie en materialenwetenschap om verbindingen, materialen en samenstellingen te beschrijven waarbij siliconatomen een constituent element zijn.

Voorbeelden van siliciumhoudende materialen zijn silikaatmineralen zoals veldspaat en kwarts, en silicate-verbindingen waarin SiO4-tetraëders een netwerk vormen. Siliciumhoudende keramiek omvat onder meer siliciumcarbide (SiC) en rotsachtige glasachtige materialen zoals silica (SiO2). Siliciumhoudende polymeren omvatten silicones of polysiloxanen (bijv. polydimethylsiloxaan), waarin silicon- en zuurstofatomen een karakteristieke backbone vormen. Daarnaast worden siliciumhoudende verbindingen veelvuldig toegepast in de halfgeleider- en zonnecelindustrie, waar zuiver silicium voor wafers en actieve lagen wordt gebruikt.

In de chemie en materiaalkunde heeft silicium een sterke rol doordat Si in combinatie met zuurstof zeer stabiele netwerken kan vormen, bijvoorbeeld in silicate-structuren. Dit levert eigenschappen op zoals hoge smeltpunten, chemische stabiliteit en mechanische stijfheid. Siliciumhoudende materialen spelen tevens een belangrijke rol in bouwmaterialen, glasproductie, elektronica en abrasieven.

Terminologie: siliciumhoudend is gebruikelijk in het technische vocabulaire om aan te geven dat siliconatomen aanwezig zijn. Een vergelijkbare aanduiding is siliciumrijk, afhankelijk van de gewenste mate van silicon.