Schenkingbelasting

Schenkingbelasting is een belasting op giften die iemand tijdens zijn leven aan een ander doet. De regels verschillen per land of regio, maar het basismodel is één: de schenking wordt belast als de waarde boven de vrijstelling uitkomt en de ontvanger betaalt de belasting aan de fiscus.

In de meeste systemen geldt dat de belastingplicht bij de ontvanger ligt; de schenking moet worden aangegeven en de verschuldigde heffing volgt na beoordeling. De hoogte van de vrijstelling en de tarieven hangen af van de relatie tussen schenker en ontvanger. Partner en kinderen krijgen doorgaans hogere vrijstellingen en lagere tarieven dan verdere familie of niet-verwanten. Daarnaast bestaan er gespecialiseerde vrijstellingen voor bepaalde doelen, zoals studie, de aankoop van een huis of grote uitgaven voor kinderen; sommige jurisdicties kennen jaarlijks terugkerende of eenmalige verhoogde vrijstellingen.

Giften aan erkende instellingen, zoals ANBI’s, komen onder voorwaarden vaak vrij van schenkingbelasting en kunnen door de donor fiscaal aantrekkelijker zijn via aftrek of gift, afhankelijk van de nationale wetgeving. Dit varieert per land.

Administratie en planning: schenkingen worden doorgaans schriftelijk vastgelegd; bij grotere giften is een notariële vastlegging gebruikelijk. Vermogensplanning en estate planning maken gebruik van schenking om toekomstige belastingdruk te spreiden, maar de regels kunnen complex zijn en variëren per regio.