Polimerlerden

Polimerler, moleküler zincirleri tekrarlayan küçük birimlerden oluşan büyük moleküllerdir. Bu tekrarlayan birimler monomer olarak adlandırılır ve polimerizasyon adı verilen kimyasal reaksiyonlar yoluyla bir araya gelirler. Doğal polimerler arasında selüloz, proteinler, nükleik asitler ve doğal kauçuk bulunur; sentetik polimerler arasında ise polietilen (PE), polipropilen (PP), polistiren (PS), polivinil klorür (PVC), naylon ve polyesterler yer alır.

Polimerlerin özellikleri, zincir uzunluğu (mer sayısı), zincir yapısının düzeni ve çapraz bağlar gibi yapısal faktörlerle belirlenir. İzotaktik, sendiyotaktik veya ataktik dizilimler, erime davranışı ve mekanik özellikler üzerinde etkili olabilir. Termoplastikler, ısıtıldığında eriyip yeniden şekillendirilebilirken termosetler çapraz bağlı oldukları için yeniden eritilemez. Elastomerler ise büyük ölçüde esneklik gösterir.

Polimerler üretimde iki ana yol ile elde edilir: katılım (addisyon) polimerizasyonu ve kondensasyon polimerizasyonu. Üretim süreçleri genellikle emülsiyon, çözücü veya çökelme tekniklerini kullanır ve uygulamalara göre farklı katalizörler veya kontrollü polimerizasyon stratejileri uygulanır. Kullanım alanları arasında ambalaj, inşaat, otomotiv, elektronik ve sağlık sektörleri yer alır. Çevresel kaygılar nedeniyle geri dönüşüm, biyobazlı polimerler ve biyolojik olarak bozunabilen polimerler üzerine çalışmalar artmaktadır. Polimerlerden elde edilen ürünler, modern yaşamın pek çok alanında temel rol oynar.