Oksitlenmesi

Oksitlenmesi, kimyada bir madde ya da bileşiğin oksidasyon durumunun artmasıyla sonuçlanan bir süreçtir. Oksidasyon, genellikle elektron kaybı ile ilişkilendirilir ve redoks teoreminin temelini oluşturur: oksitlenme ve indirgeme karşılıklı süreçlerdir. Oksidasyon durumundaki değişim, atomun ya da iyonun sahip olduğu oksidasyon sayısının artmasıyla ölçülür. Oksitlenme, yalnızca oksijenle tepkimeyi gerektirmez; oksidan olarak işlev gören diğer ajanlar da bu sürece yol açabilir.

Oksitlenmesi en yaygın olarak atmosferdeki oksijenin etkisiyle gerçekleşir; metal yüzeylerin paslanması, organik maddelerin bozulması ve biyolojik sistemlerdeki enerji üretimi süreçleri buna örnektir. Örneğin demirin oksitlenmesiyle pas oluşumu ve hidrokarbonların yanması görülür. Biyolojik olarak oksitlenme, enerji üretiminin temel adımlarını oluşturur; glukozun oksidasyonu ATP üretimini sağlar.

Oksitlenme hızını belirleyen başlıca faktörler sıcaklık, temas yüzeyi, oksidanın türü ve konsantrasyonu, çözücü ortam ile katalizörlerin varlığıdır. Enzimler bazı oksidatif reaksiyonları biyolojik olarak düzenler. Metal korozyonunda ise koruyucu kaplamalar, pasivasyon tabakaları ve inert atmosferler oksitlenmeyi azaltır.

Uygulamalı olarak oksitlenmesi, enerji depolama, malzeme bilimi ve biyoloji açısından hem faydalı hem de zararlı yönler taşır. Kontrollü oksidasyon, enerji elde etmek için gerekli olabilir; aşırı oksidasyon ise bozulma ve zarar doğurur. Bu nedenle antioksidanlar, koruyucu kaplamalar ve atmosfer kontrolü gibi önlemler geliştirilir.