Luchtstroommeters

Luchtstroommeters zijn meetinstrumenten die de hoeveelheid lucht meten die door een kanaal, ruimte of ruimte stroomt. Ze geven meestal de volumestroom Q (bijv. m^3/s of m^3/h) of, bij sommige typen, de massastroom ṁ (kg/s). Ze worden toegepast in HVAC, procesregelingen en luchtkwaliteitsmonitoring.

Belangrijke typen zijn: waaieranemometer (waaieranemometer), die de luchtsnelheid afleidt aan de hand van een roterende waaier; hot-wire of hot-film anemometers, die de afkoeling van een verwarmd element meten; differentiële-drukmeters met een restrictie (venturi of orifice) die de flow afleiden uit een drukval; Pitot-tubes, die stagnatiedruk en statische druk vergelijken; ultrasonische meters (transittijd of Doppler) die de snelheid via geluidsgolven bepalen; en thermische massastroommeters die massastroom meten via verwarmingsvermogen.

Toepassingen omvatten het balanceren en regelen van ventilatiesystemen in gebouwen, procescontrole in industrie en cleanrooms, en motor- en voertuigtoepassingen waar massaflowmetingen nodig zijn.

Installatie en prestaties hangen af van het type en de situatie. Nauwkeurigheid varieert doorgaans van circa 1% tot meerdere procenten; factoren als turbulentie, bochten, stof en vocht beïnvloeden de metingen. Voor de meeste meters is een recht stuk leiding aanbevolen. Uitgangen zijn vaak analoog (0-5 V, 4-20 mA) of digitaal (Modbus, Fieldbus); sommige modellen leveren direct massestroom- of dichtheidscorrecties bij temperatuur en luchtdruk.

Onderhoud en kalibratie zijn doorgaans nodig om drift te voorkomen. Bij de selectie wordt rekening gehouden met het meetbereik, de ductdiameter, omgevingomstandigheden, vervuiling en het gewenste signaaltype.