Korstgesteente

Korstgesteente is het buitenste, relatief koele gesteente van de aardkorst. Het vormt de directe basis van het aardoppervlak en bestaat uit twee hoofdtypes: de continentale korst en de oceanische korst. Samen met het onderliggende mantelgedeelte maakt het deel uit van de lithosfeer. De korst is verschillend opgebouwd in samenstelling, dichtheid en ouderdom, wat invloed heeft op isostasie en geologische processen.

De continentale korst is gemiddeld 30 tot 70 kilometer dik en bestaat voornamelijk uit felsische gesteenten zoals graniet en granodioriet. Deze korst is relatief licht en bevat veel silica en alumosilaten, met een gemiddelde dichtheid van ongeveer 2,7 g/cm3. Ze is over het algemeen ouder en complexer gevormd, met delen die meer dan drie miljard jaar oud zijn.

De oceanische korst is aanzienlijk dunner, circa 5 tot 10 kilometer, en bestaat vooral uit mafic gesteenten zoals basalt en gabbro. Deze korst heeft een hogere dichtheid, circa 3,0 g/cm3, en is relatief jong in geologische termen, meestal maximaal enkele honderden miljoenen jaren oud. Oceanische korst wordt voortdurend gevormd bij mid-oceanische ruggen en weggevoerd door subductie aan andere plaatgrenzen.

Korstgesteente speelt een centrale rol in de plaattektoniek. Verplaatsingen van lithosfeerplaten leiden tot subductie, riftsplitsing en vulkanisme, waarmee korstgesteente voortdurend wordt vernieuwd en gerecycled. Voorbeelden van korstgesteente zijn onder andere graniet, dioriet, basalt en gabbro.