Enkelglas

Enkelglas is de term voor glas dat uit één paneel bestaat in een raam of gevel. Het wordt toegepast in houten, metalen of kunststof kozijnen en was lange tijd de gangbare vorm van beglazing, vooral in gebouwen die vóór de massale invoering van dubbel glas zijn gebouwd. Tegenwoordig komt enkelglas nog voor in historische gebouwen, in renovaties waar het karakter of de buitenkant bewaard moet blijven, en in sommige toepassingen zoals serres of glasdaken.

Eigenschappen van enkelglas zijn onder meer een hogere warmteverliezen en een groter geluidsoverdrachtsniveau dan dubbel glas, doordat er geen isolerende luchtruimte tussen twee glaslagen aanwezig is. Het paneel is meestal 4 tot 6 millimeter dik en kan bestaan uit gewoon floatglas; het kan ook annealed glas zijn of, voor veiligheid, gehard (tempered) of gecöne glas (gelaminiseerde glas). Condensatie en vorstvorming kunnen voorkomen aan koude oppervlakken, en breukrisico bij mechanische belasting is groter dan bij dubbel glas.

Verduurzaming van bestaande panden met enkelglas gebeurt vaak door het glas te vervangen door dubbel glas of door secundaire beglazing (een tweede glas aan de binnenzijde) toe te passen, wat de isolatie verbetert en het comfort verhoogt terwijl de geveluiterlijk behoudt. Daarnaast dragen goede voegafdichting, ventilatie en aanvullende maatregelen bij aan verbetering van de energieprestaties.

Samenvattend is enkelglas historisch significant en in bepaalde contexten nog relevant, maar biedt het lagere isolatieniveaus vergeleken met moderne beglazing.