Documentidentificatie

Documentidentificatie is het proces van het vaststellen en verifiëren van de echtheid van documenten om iemands identiteit te bevestigen en misbruik te voorkomen. Het komt voor in sectoren zoals bankwezen, overheden, grensbeheer en digitale dienstverlening. Het doel is betrouwbare identificatie te bieden met respect voor privacy en regelgeving.

Typische elementen van documentidentificatie zijn zowel fysieke als digitale kenmerken. Fysieke kenmerken van documenten, zoals watermerken, hologrammen en microdruk, helpen authenticiteit te beoordelen. Ook machineleesbare zones (MRZ), barcodes en QR-codes leveren gestructureerde informatie over het document. Bij digitale processen worden documenten gescand, met OCR en beeld- en tekstanalyse verwerkt, waarna gegevens worden vergeleken met databases en bedrijfsregels.

De processen variëren van handmatige controles door medewerkers tot geautomatiseerde verificatie via identity verification platforms. Technieken omvatten OCR, beeldherkenning, controles tegen risicobronnen (zoals sanctielijsten en PEP-lijsten) en biometrische matching tussen de foto op het document en een selfie of video. In de Europese Unie spelen eIDAS-voorzieningen en digitale identificatie-ecosystemen een rol bij grensoverschrijdende verifiëring.

Standaarden en uitdagingen: relevante normen omvatten kaartformaten en MRZ-standaarden, evenals privacyregelgeving zoals GDPR. Uitdagingen bestaan uit vervalsingen, documentvervalsing en pogingen tot identiteitsmisbruik. Beveiliging vereist versleutelde opslag, beperkte gegevensretentie en duidelijke audit trails.

Toepassingsgebieden en impact: onboarding van klanten, comply- en risicobeheersing, en grens- en immigratiezaken. Een effectieve documentidentificatie vereist duidelijke procedures, transparantie naar betrokkenen en continue evaluatie van technologie en regelgeving.