DOFgebied

DOFgebied, oftewel diepte van veld, is de zone in een afbeelding die als scherp wordt ervaren. Het gebied ligt rondom de autofocus- of handmatig gekozen scherpte en bevat de delen van het onderwerp die bij de gewenste weergave acceptabel scherp blijven. De grootte van het DOFgebied hangt af van vier hoofdfactoren: de diafragma-opening (f-getal), de brandpuntsafstand van de lens, de afstand tot het onderwerp en het formaat van de beeldsensor (of de cirkel van verwarring, co). In het algemeen geldt dat een smaller opening (hoger f-getal) het DOFgebied vergroot, terwijl een langere brandpuntsafstand het DOFgebied verkleint. Ook grotere afstand tot het onderwerp kan het DOFgebied vergroten, afhankelijk van de compositie en focuspositie. De CoC-criterion bepaalt welke mate van onscherpte acceptabel is en hangt af van de beoogde beeldweergave en resolutie.

Voor de berekening wordt vaak de hyperfocale afstand gebruikt. De hyperfocale afstand H is de afstand waarop bij scherpstellen de nabijste en meest verre delen van de scène net scherp zijn, zodat bij gaandeweg de schuifnaaf van scherpstelling de rest van het onderwerp scherp blijft. De veelgebruikte formule is H = f^2 / (N c) + f, waarbij f de brandpuntsafstand is, N het diafragma en c de cirkel van verwarring in millimeter. Bij een gegeven scherpstelafstand s leveren de nabijpunt en het verre punt samen het DOFgebied; DOF is het verschil tussen het verre punt en het nabijpunt.

Praktisch gezien kiezen fotografen DOF om verschillende doeleinden: landschappen vragen vaak om grote DOF voor scherpte van voor tot achter, portretten juist om een beperkt DOFgebied voor isolatie van het onderwerp. DOF heeft invloed op scherptediepte maar niet op perspectief. DOFpreview en DOF-schalen op sommige lenzen helpen bij het inschatten van de resultaten.