Borstspieren

Borstspieren verwijzen naar de spieren aan de voorzijde van de borstkas, met name de pectoralis major en de pectoralis minor. Ze spelen een belangrijke rol bij bewegingen van het schoudergewricht en bij ademhaling, en vormen samen een aanzienlijk deel van de borstwand.

Pectoralis major is de grootste borstspier en bestaat uit twee delen: een claviculair hoofd en een sternocostaal hoofd. Deze spier hecht aan het bovenste deel van de humerus (intertuberculaire groeve) en ontstaat vanaf de clavicle, het sternum en de bovenste ribkraakbeentransvers. De belangrijkste functies zijn het vooroverbuigen (flexie) van de arm, het naar binnen draaien (mediaal rotatie) en het naar het lichaam toedrukken (adductie) van de arm. De musculus pectoralis major wordt geïnnerveerd door de nervi pectorales (mediale en laterale zenuwtakken) en krijgt zijn bloedtoevoer van takken van de thoracoacromiale truncus.

Pectoralis minor ligt onder de pectoralis major en ontspringt aan de ribkraakbeenen van de derde tot en met vijfde rib. Hij hecht aan het processus coracoideus van het schouderblad. Functies zijn het stabiliseren van het schouderblad tegen de borstwand door het naar voren en naar beneden bewegen, en hij kan als accessoire ademhalingsspier dienen bij diepe inspiratie. Innervatie verloopt via de mediale pectorale zenuw.

Naast deze spieren spelen ook andere borstspieren en aangrenzende spieren een rol bij houding en ademhaling. Clinisch kunnen borstspieren verrekken of gespannen raken, wat invloed kan hebben op beweging en houding; pectoralis major wordt ook gebruikt bij reconstructieve chirurgie, bijvoorbeeld bij borstvergroting of na mastectomie.