umorzeniu

Umorzenie, w kontekście polskiego prawa karnego, jest formalnym aktem zakończenia postępowania bez wydania wyroku w sprawie. Dotyczy przede wszystkim postępowania przygotowawczego oraz postępowania sądowego i może nastąpić na różnych jego etapach. Postanowienie o umorzeniu wydaje najczęściej prokurator w trakcie dochodzenia lub sąd w trakcie procesu, w zależności od okoliczności i statusu sprawy. Umorzenie nie stwierdza winy ani niewinności oskarżonego; oznacza jedynie zakończenie śledztwa lub procesu wobec danej sprawy.

Główne powody umorzenia obejmują m.in. brak danych uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu; niemożność udowodnienia popełnienia czynu zabronionego lub nieosiągnięcie znamion czynu będącego przedmiotem postępowania; znikomą społeczną szkodliwość czynu; przedawnienie karalności; wygašenje możliwość dochodzenia roszczeń; śmierć oskarżonego lub trwałą jego niezdolność do stanowiącego kontynuację procesu. W praktyce umorzenie może również nastąpić wskutek trudności w prowadzeniu czynności dowodowych lub innych formalnych przeszkód prawnych.

Skutkiem umorzenia jest zakończenie postępowania w danej sprawie na określonych warunkach. W razie pojawienia się nowych okoliczności lub ujawnienia nowych dowodów możliwe jest wznowienie postępowania, ponowne rozpoznanie sprawy lub podjęcie innych odpowiednich kroków prawnych. Umorzenie stanowi zatem zakończenie aktu procesowego, a nie potwierdzenie winy.