spreidingshoek

Spreidingshoek is een term die in verschillende vakgebieden wordt gebruikt om de angular spread van een bron te beschrijven. Het verwijst naar de hoek waarin een significant deel van de uitgestuurde straling, deeltjes of energie zich verspreidt ten opzichte van de oorspronkelijke richting van de bron. De spreidingshoek wordt vaak gekwantificeerd als de volledige breedte tussen bepaalde grenzen van de verdeling, bijvoorbeeld de full width at half maximum (FWHM) of de half-power beamwidth (HPBW).

In optica en fotonica wordt de spreidingshoek vaak gebruikt om de divergenie van een lichtbron of een laserstraal aan te geven. Een kleine spreidingshoek wijst op een relatief collimatede beam, terwijl diffractie, lensfouten en materiaalinteracties de hoek vergroten. In radiocommunicatie en antennetechniek beschrijft de spreidingshoek het belangrijkste stralingsveld van een antenne, bijvoorbeeld de halve-vermogenhoek die bepaalt hoe wijd het signaal zich uitstrekt.

In deeltjesfysica en materiaalwetenschappen ontstaat spreidingshoek door processen zoals meerdere verstrooiingen. De hoekverdeling van de uitgestuurde of waarneembare deeltjes beïnvloedt de resolutie van detectors en de interpretatie van metingen. Meetmethoden omvatten het observeren van het stralings- of deeltjespatroon op detectors tijdens een rotatie of via beeldvorming van het stralingsveld.

Zie ook: divergenhoek, beamwidth, FWHM, HPBW, diffractie.