radiometrów

Radiometr, w języku angielskim radiometer, to przyrząd służący do pomiaru energii promienistej emitowanej, przenoszonej lub odbieranej w zakresie widma elektromagnetycznego. Radiometry mierzą moc promieniowania lub jego natężenie, często podawane w jednostkach takich jak waty na metr kwadratowy (W/m^2) lub waty (W), w zależności od konfiguracji. W odróżnieniu od fotometrów, które odzwierciedlają postrzeganą jasność wzrokową, radiometry koncentrują się na fizycznych właściwościach promieniowania.

Zasada działania radiometru zależy od użytego detektora. Detektory termiczne, takie jak termopary czy bolometry, reagują na podgrzanie materiału przez promieniowanie. Detektory fotonowe, na przykład diody fotonowe, przetwarzają strumień fotonów na sygnał elektryczny. System optyczny skierowuje promieniowanie na detektor, a układ przetwarza sygnał i umożliwia kalibrację. Radiometry mogą mieć różne zakresy spektralne, odpowiednie do pomiarów całkowitej energii promieniowania lub jego rozkładu widmowego. Wymagają stabilizacji temperaturowej i filtracji, by zapewnić powtarzalność wyników.

W praktyce radiometry znajdują zastosowania w meteorologii, climatologii oraz w astronomii i obserwacjach Ziemi. W meteorologii stosuje się na przykład radiometry do pomiaru promieniowania słonecznego, w tym urządzenia do pomiaru światła globalnego i bezpośredniego (np. pyranometry i pyrheliometry). Radiometry są także kluczowe w kalibracji źródeł światła i w badaniach rozkładu widmowego promieniowania.

Kalibracja radiometrów podlega międzynarodowym standardom i referencjom, aby zapewnić porównywalność wyników. Stosuje się czarne źródła o stałej emisji, laboratoria odniesienia i normy takie jak ISO. Dzięki temu pomiary promieniowania są wiarygodne i możliwe do porównania między ośrodkami badawczymi.