neyðarupplýsingum

Neyðarupplýsingar eru upplýsingar sem nota er svo að geta útreiknað má ábyrgð á eða háðstöðu á ákveðnum tækjum, hugbúnaði, orðum eða gögnum. Þessi hugtak er oft notað í sjálfvirkri kennslu, gagnasöfnun og tölvur þjálfað með gögnum. Neyðarupplýsingar eru því miðmál milli gagnasöfnunar, gagnaprosessu og ányms en ekki sjálfsmeð inntöku á raunverulegan hráumöguleika.

Í íslenskum lögum er nefntur nefð (nefðin, fjallan) um notkun gagna í samhengi við persónuupplýsingar. Neyðarupplýsingar eru sem talið ná í úrgang dýrmæða ef þær eru notaðar án samþyngju dýrðarlegrar. Öfugt, þá er þá milliþrá sem gildi á milliöryggi og gagnavinna. III. Lög um persónuvernd setur bolta um takmörkun á hvaða gögnum má nota og hvaða tilgangi skulu þau standa fyrir. Neyðarupplýsingar umhverftrisandi, svo sem aukgnarsmiðORM á milli, verða taks í lyfju.

In practice, companies that create AI models often use “neyðarupplýsingum” to show how a model learns to distinguish between classes, without revealing the underlying dataset. In automotive safety, the term may refer to sensor data used to calibrate autonomous drives. Even in academic research, “neyðarupplýsingar” refer to citations and references that support an argument and help the knowledge base.

Because of the potential for privacy infringement, many jurisdictions have specific regulations governing how neyðarupplýsingar may be obtained and processed. The European General Data Protection Regulation (GDPR) lists “data processing” as a core component, and the key principle is proportionality; only the data necessary for the specified task may be used.

Related concepts include “eignarupplýsingar” (property data), “útgefandiupplýsingar” (publishing data), and “þjónustaupplýsingar” (service data). These terms collectively provide a terminological framework for discussing data lifecycle, privacy, and use within Icelandic and European regulatory contexts.