kuptimetatë

Kuptimetatë është një term përdorur në lingjistikën shqipe për t’iu referuar setit të kuptimeve që një fjalë ose shprehje mund të marrë në kontekste të ndryshme. Termi përfshin kuptimet leksikore, konotacionet, kuptimet metaforike dhe disambiguimin kontekstual, duke reflektuar gjithashtu ndryshimet semantike që mund të ndodhin me kalimin e kohës.

Origjina e fjalës duket të jetë një neologizëm kohor i krijuar nga studiues shqiptarë; saktësia etimologjike nuk është standardizuar dhe mund të ndryshojë nga autori.

Në leksikografi dhe teorinë semantike, kuptimetatë përdoret për të diskutuar poliseminë, zhvendimet kuptimore, metaforën, metonimin dhe disambiguimin kontekstual. Ai nënvizon se një fjalë mund të ketë më shumë se një kuptim dhe se konteksti përcakton atë që është kuptueshme në një moment të caktuar.

Për shembull, fjala dritë mund të ketë kuptimetatë të ndryshme në varësi të kontekstit: drita fizike (ndriçimi i një hapësire), drita si sinjal (drita e semaforit), dhe një kuptim figurativ të “ndriçimit të mendjes”.

Rreth kuptimetatë mbeten debate lidhur me mënyrën se si kuptimet e një fjale evolojnë në varësi të kontekstit dhe të përdorimit kulturor. Shiko gjithashtu:polisemia, semantika, leksikografi.