kultivimit

Kultivimit është term në bujqësi që i referohet procesit të kultivimit të tokës dhe të kulturave me qëllim prodhimin bujqësor. Ai përfshin veprimet që lejojnë bimët të rriten dhe të japin prodhim, duke filluar nga përgatitja e tokës dhe mbjellja deri te kujdesi gjatë rritjes dhe korrja.

Veprimet kryesore zakonisht përfshijnë përgatitjen e tokës, mbjelljen ose farërat, kujdesin gjatë rritjes, ujitjen, fertilizimin, kontrollin e këqijve dhe mbrojtjen nga sëmundjet, si dhe korrjen. Zakonisht kultivimi forcohet nga metoda si kultivimi i tokës (kulimi, shtrimi), mbjellja mekanike ose manuale, dhe monitorimi i vazhdueshëm i gjendjes së kulturave.

Me zhvillimin e teknologjisë, kultivimi përfshin bujqësinë precize, irigacionin me pika, dhe përdorimin e sensorëve për monitorim të tokës dhe kulturave, si dhe një qasje të menaxhimit të integruar të dëmtuesve dhe sëmundjeve. Praktikat moderne synojnë rritjen e efikasitetit, ruajtjen e ushqimeve dhe mbrojtjen e burimeve si toka dhe uji, përmes rotacionit të kulturave, mbrojtjes nga erozioni dhe optimizimit të inputeve bujqësore.

Termi gjithashtu përdoret figurativisht për zhvillimin e iniciativave njerëzore ose marrëdhënieve, si kultivimi i aftësive apo kulturimi i një komuniteti.