homopolysakaritler

Homopolysakaritler, sadece tek tip monosakaritten oluşan polisakaritlerdir. Bu polimerler, zincirlerinde bulunan tek tür monosakarit nedeniyle yapısal ve biyolojik olarak farklı işlevler üstlenir. Monomer türüne göre glukoz, fruktoz veya diğer tek tip şekiller kullanabilirler. Yapılarında lineer veya dallı dizilimler görülebilir; glikozidik bağ türleri ise polimerin çözünebilirliğini ve sindirimini etkiler.

En bilinen örnekler arasında starch (amylum), glycogen, cellulose ve chitin bulunur. Starch bitkilerde enerji depolama polimeridir; amylose lineer yapıda ve çoğunlukla α-1,4 bağlarla birikirken amylopectin dallı yapıda olup α-1,4 bağların yanısıra α-1,6 dallar içerir. Glycogen hayvanlar ve bazı mikroorganizmalar için hızlı enerji kaynağıdır; çok dallı yapısı sayesinde hızlı glukoz salınımı sağlar. Cellulose beta-D-glukoz monomerlerinden oluşur ve β-1,4 bağlarla birbirine bağlanan uzun zincirlerden oluşur; bitkilerin hücre duvarının temel yapısal bileşenidir, insanlar tarafından sindirilemez. Chitin ise N-acetylglukozamin monomerlerinden oluşur ve β-1,4 bağlarla birleşir; mantar hücre duvarlarında ve bazı eklembacaklıların kabuklarında önemli rol oynar.

Diğer homopolysakaritler arasında dextran (glukozdan oluşan çok dallı polimer) ve inulin (fruktozlardan oluşan fruktan) sayılabilir. Fonksiyon olarak enerji depolama, yapı sağlama ve bazı endüstriyel uygulamalarda kullanıma uygundur. Hidroliz süreçlerinde amilazlar, selülozazlar ve kitinazlar gibi enzimler rol oynar.