polisakaritlerdir

Polisakaritler, monosakaritlerden oluşan uzun zincirlerden meydana gelen büyük karbonhidrat molekülleridir ve glikozidik bağlarla birbirine bağlanırlar. Genelde enerji depolama veya yapısal rol üstlenirler ve hücre zarından çok çeşitli biyolojik süreçlerde temel rol oynarlar.

Sınıflandırma açısından polisakaritler, yapılarında tek tip monosakarit içerenler (homopolisakaritler) ve birden çok monosakarit türünden oluşanlar (heteropolisakaritler) olarak ayrılır. Homopolisakaritler arasında nişasta ve glikojen enerji depolama işlevi görür; selüloz bitki hücre duvarını oluşturan temel yapı taşıdır; kitosan/chitin ise bazı kabuklular ve mantarlarda bulunur. Heteropolisakaritler ise pektinler, glikozaminoglikanlar ve heparin gibi maddeleri kapsar; bunlar çoğunlukla yapısal destek, bağ dokusu ve hücre çevresel matrisinin bileşenleri olarak görev yapar. Polisakaritler ayrıca lineer veya dallı yapılara sahip olabilir.

Fizyolojik ve biyolojik işlevler açısından polisakaritler enerji kaynağı olarak nişasta (bitkiler) ve glikojen (hayvanlar) deposu rolü üstlenir; yapısal olarak selüloz bitki hücre duvarını güçlendirir ve chitin çeşitli kabuklular ile fungi için önemli bir dış iskelet yapı taşıdır. Ayrıca glikozaminoglikanlar gibi polisakaritler eklem ve bağ dokularında su tutmayı sağlayan mukopolizakaritler olarak işlev görür.

Beslenme açısından nişasta ve glikojen sindirilebilir enerji sağlar; selüloz ise çoğu insanda sindirilemez ve diyet lifi olarak dikkat çeker. Endüstride polisakaritler gıda kıvamlandırıcıları, jeller ve jelatinleşmiş ürünler olarak kullanılır; biyoyakıt üretiminde hammadde kaynağıdır ve medikal/kozmetik alanlarda çeşitli glikozaminoglikanlar tercih edilir.