helixdistorterende
Helixdistorterende is een term uit de biochemie die verwijst naar stoffen, processen of omstandigheden die de helixstructuren van macromoleculen veranderen. Het wordt vooral gebruikt voor distorties van de DNA-dubbelhelix en van alpha‑helices in eiwitten. Distorting kan leiden tot buiging, ontwinding, knikken of ongewenste draaiingen van de helix, met gevolgen voor baseparing, stabiliteit en interacties met eiwitten en liganden.
Mechanismen en voorbeelden omvatten intercalatie, waarbij een molecuul tussen baseparen terechtkomt en de twist en lengte
Het begrip is relevant in farmacologie en toxicologie, omdat helixdistorterende middelen vaak cytotoxisch zijn door verstoring
Onderzoeksmethoden omvatten circulaire dichroïsme (CD) om veranderingen in secundaire structuur te meten, naast X‑ray kristallografie, NMR-spectroscopie