glikokortykosteroidowym

Glikokortykosteroidowy to termin odnoszący się do leków steroidowych, które są syntetycznymi analogami naturalnych hormonów wydzielanych przez nadnercza, głównie kurkektokortykotropiną. Są one klasyfikowane jako glukokortykosteroidy ze względu na ich główną roli w metabolizmie glukozy, jednak pełnią również liczne funkcje immunoregulacyjne i przeciwzapalne. W historii medycyny pierwsze glikokortykosteroidy, takie jak skorbut (kortisyna) odkryte w XIX wieku, zrewolucjonizowały leczenie chorób autoimmunologicznych i alergicznych.

Związek ten działa na poziomie genetycznym, wiążąc się z receptorami nuklearnymi w cytoplazmie komórek, które następnie przenoszą się do jądra komórkowego i modulują transkrypcję odpowiedzialnych dla zapalenia i odporności genów. W farmakologii glikokortykosteroidy podzielono na klasyfikację prostych i złożonych, przy czym zależność ich skuteczności od siły glukocortykosteroidowej oraz szybkości rozpadu jest kluczowa przy doborze terapii. Jednak długotrwałe stosowanie wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, m.in. osteoporoza, cukrzyca, depresja, osłabienie mięśni oraz zwiększenie ryzyka infekcji.

W praktyce klinicznej glikokortykosteroidy stosuje się w leczeniu astmy, chorób reumatoidalnych, łuszczycy, chłoniaka oraz jako terapia przedoperacyjna w celu zmniejszenia nacieku wody oraz reakcji immunologicznej. Dostępne formy obejmują doustne tablety, zastrzyki oraz inhalatory, co pozwala dostosować dawkę i trajektorię farmakokineticzną do potrzeb pacjenta.