eIDASregelgeving

eIDASregelgeving is de Europese Verordening (EU) nr. 910/2014, die een gemeenschappelijk kader biedt voor elektronische identificatie en vertrouwen diensten voor elektronische transacties in de interne markt. Het doel is veilige en grensoverschrijdende digitale interactie tussen burgers, bedrijven en overheden mogelijk te maken, met behoud van rechtszekerheid en interoperabiliteit binnen de EU.

De verordening regelt twee hoofdpijlers: elektronische identificatie (eID) en vertrouwensdiensten. Elektronische identificatie omvat de erkenning van grensoverschrijdende eID-methoden zodat een dienst in een ander EU-land kan worden gebruikt. Vertrouwensdiensten betreffen onder meer elektronische handtekeningen, geavanceerde elektronische handtekeningen (AdES), gekwalificeerde elektronische handtekeningen (QES), elektronische zegels, tijdstempels, elektronische postdiensten en website-authenticatie. Een gekwalificeerde elektronische handtekening heeft juridisch dezelfde werking als een handgeschreven handtekening in alle lidstaten.

De uitvoering vereist dat lidstaten trust service providers (TSP’s) registreren en toezien op hun beveiligings- en betrouwbaarheidsnormen. Het Europese kader stimuleert cross-border erkenning van eID en vertrouwensdiensten, en introduceert mechanismen voor samenwerking tussen nationale toezichthouders en de Commissie, onder meer via Trusted Lists en de eIDAS-coöperatienetwerk.

Impact en toepassingsgebied: eIDAS geldt voor intergouvernementele en private transacties met publieke autoriteiten en wordt steeds vaker ingezet voor elektronische identificatie en digitale transacties in EU-lidstaten. Het regime draagt bij aan de harmonisatie van digitale identiteit en vertrouwen in online diensten binnen de interne markt.